دین صابئین مندایی

 صابئین مندایی پیرو پیامبر گرانقدر، یحیی تعمیددهنده، هستند و هم اكنون با آرامش در كنار مسلمانان و در حاشیه رودخانه‌های كارون و كرخه زندگی می‌كنند. واژه صابئه از ریشه عربی «صبع» به معنی «در آب فرو رفته» می‌باشد. معابد پیروان این دین الهی به نام مندی در كنار آبهای جاری است و بسیاری از مراسم مذهبی و اجتماعی این قوم، مانند غسل تعمید و آغاز زندگی زناشویی در كنار آبهای جاری برگزار می‌شود. غسل و تعمید با آب جاری در نظر آنها نه فقط پلیدی ظاهری را برطرف می‌كند بلكه گناه و پلیدی باطن را نیز می‌شوید و از بین می‌برد. در اعتقاد آنها، قوه خلاقه و حفظ كننده عالم كه از آن به عبارت «حیات عظمی» تعبیر می‌كنند مظهرش آب جاری است كه هم حیات می‌بخشد و هم تطهیر می‌كند. به این جهت تعمید در آب جاری ركن عمده دیانت آنهاست. این قوم نیز سرآغاز هستی را آفرینش آب می‌دانند. آیین غسل تعمید كه از گذشته‌ای نامعلوم در شرق وجود داشته و بعدها توسط پیروان عیسی مسیح (ع) به غرب رفته نشانه دیگری از مقدس بودن آب در میان ادیان الهی است كه حضرت یحیی تعمیددهنده در حق حضرت عیسی مسیح و در كودكی به جای آورد.

 این قوم آب را منشأ حیات و تقویت و تجدید كننده نیروی جوانی و همچنین بهترین عنصر برای زدودن گناهان و آلودگی‌های روحی می‌دانند. بنا به اعتقادات رایج صابئین درخت زندگی از آب پدید آمده و عنصری است كه نور را در جای خود قرار داده، این مزیت سبب شده كه آب را عنصری آسمانی بدانند و آبهای زمینی را نیز متصل به آبهای آسمانی بدانند كه ارتباط با آن باعث جلای روح و جسم از آلودگی‌ها و ناپاكی‌ها می‌شود. در قسمتی از دعای رشامه آورده شده است كه: «... قسمتی از رسومم را با آب جاری پاك كه به فرمان خداوند برای نظافت انسانها و حیات‌ بخشیدن به آنان جاری گشته است انجام می‌دهم.»