|
دین زرتشتی این مذهب دوگانهنگر كه توسط زرتشت بنیانگذاری شد، تضاد بین خیر و شر است. زمانی كه جهان خلق شد روح شر و ریا به اصطلاح شیطان به زمین حملهور شد و مقداری از آب آن را شور ساخت. به اعتقاد زرتشتیان پاكی و پلیدی در مركزیت قرار دارد، به گونهای كه پلیدی، شر به حساب آمده و آب پاك و مقدس میباشد. آب دهان انداختن، دست شستن، دفع ادرار و ... از بیم خدشهدار كردن تقدس آب ممنوع است. برای حفظ پاكی آب، آتش و زمین اجساد مردهها نه غسل داده میشوند، نه به خاك سپرده میشوند و نه سوزانده میشوند.
در كتاب بْنددهش ایرانی نوشته جمعی از مؤلفین آمده است:
«چنین گوید بهدین كه نخستین آفریده همه آب سرشكی بود، زیرا همه چیز از آب بود، جز تخم مردان و گوسپندان، زیرا آنان را تخمه از اصل آتش است. او، نخست آسمان را آفرید برای بازداشتن اهریمن و دیوان باشد كه آن را آغازین خوانند، دو دیگر، آب را آفرید برای از بین بردن دیو تشنگی، سه دیگر، زمین همه مادی را آفرید. چهارم، گیاه را آفرید برای یاری گوسپند سودمند، پنجم گوسپند را برای یاری مرد پرهیزكار، ششم مرد پرهیزكار را برای از میانبردن و از كار انداختن اهریمن و همه دیوان و هفتم آتش را چو اخگری آفرید».
در این كتاب همچنین آمده كه: بنا به اسطورهای كهن آب از گوهر آسمان خلق میشود و همچون دیگر آفریدگان در سه هزار سال دوم گیتی پدید آمده و زمین از آب خلق میشود و زیر زمین را نیز آب فرا گرفته است. در زبان پهلوی ایزدی به نام برز یزد[1] (در اوستا به نام آپامنپات) ایزد آبهاست كه در اوستا به معنی فرزند آبها میباشد. او تقسیمكننده آبهاست و در فرهنگ ودایی هند نیز به همین نام شناخته میشود. تیشتر ایزد باران بود، او ایزدی است كه یشت هشتم اوستا از آن اوست. او ستارهای است دور، سپید و درخشان با سرشت آب كه نژادش از آپامنپات است. تیشتر هماورد اپو (دیو خشكی و خشكسالی) است. ناهید (ناهیتا یا آناهیتا) ایزد بانوی مظهر آبهای روان و پاك، مادر آبها، نگهدارنده تخمه نران و مادگان است كه یشت پنجم اوستا مربوط به او و آبهاست و وجود او به روایت این یشت در امر زادن مردمان بوده است. در ایران باستان برای آناهیتا یا الهه آب قربانی میكردند. -------------------------------------------------------------------------------- [1] - Borz Yazd
|