|
پاداش آبرسانی آبرسانی و سیراب كردن تشنگان از بالاترین تقربها و شایستهترین اعمال است. در اسلام نیز این نوع خدمات مورد تعریف و تمجید و تشویق قرار گرفته است. رساندن آب به تشنگان و سیراب كردن آنان به قدری اهمیت دارد كه در روایات اسلامی، صدقه آب به عنوان بهترین صدقه معرفی شده، ثواب سیراب كردن با ثواب آزاد كردن بنده برابر دانسته شده و .... برخی از این روایات عبارتند از: رسول خدا (ص) درباره بادیهنشینان حكم كرد كه: «مازاد آبشان را از مردم دور نسازند و منع نكنند و از بذل زیادی چراگاه به همنوع خود سرپیچی ننمایند»[1]. همچنین یكی از سه طایفهای كه خداوند با آنها صحبت نمیكند و برای آنها عذابی دردناك خواهد بود را چنین معرفی مینماید: «مردی كه در بیابان صاحب آبی است، چاه یا قنات یا غیر آن و از استفاده رهگذران مانع میشود»[2] رسول اكرم (ص) همچنین میفرمایند: «هر كس چاه آب حفر كند و آن چاه به آب برسد و آب آن را در اختیار مسلمانان قرار دهد، مانند آنان كه وضو میگیرند و با آن وضو نماز میخوانند خداوند به وی پاداش خواهد داد و نیز به اندازه موهای بدن آدمیان، حیوانات درنده و اهلی و پرندگانی كه از آن مینوشند خداوند به وی پاداش عظیمی خواهد داد ... و روز قیامت بر حوض پیامبر خدا وارد خواهد شد»[3] «هر كس جگر تشنهای را سیراب كند خدای تعالی او را در روز قیامت از نوشیدنیهای بهشتی سیراب میكند»[4] «چون برادر مسلمان تشنهكام بر تو وارد شود سیرابش گردان كه مستحق پاداش خواهی شد»[5] «5 خصلت است كه هر كس در انجام دادن آنها با یكی از آنها ممارست كند به ملاقات خدا رود و بهشت بر او واجب شود: آن كسی كه تشنهكامی را سیراب سازد یا پیاده یا برهنهای را سوار كند یا گرسنهای را سیر گرداند و یا بندهای را آزاد سازد»[6] «هر كه تشنهای را آب دهد خدایش از كوزه پر آب بهشتی كه پرمهر میباشد او را سیراب میسازد و هر كه به مؤمنی یك مشت آب بدهد خدا وی را از آتش آزاد میكند و هر كس به تشنهكامی در بیابان آب برساند با پیغمبران خدا وارد حوضهای قدس بهشتی میشود»[7] «هر كس یك دم آب به برادر مسلمانش بدهد خدایش از آب بهشت بنوشاند و به عوض هر قطره مال بسیار در بهشت به وی عطا فرماید»[8] «برترین صدقه، آب دادن است و بالاترین صدقه، صدقه آب است»[9] «برترین كارها خنك كردن جگر تفتیده است یعنی آب دادن به تشنگان»[10] «5 نفرند كه در قبرهایشان هستند در حالی كه پرونده آنها باز و ثواب اعمالشان در آن نوشته میشود: كسی كه نخلی (درختی) بكارد، كسی كه چاه آبی حفر كند، كسی كه مسجدی بنا كند، كسی كه كتاب مفید بنویسد و كسی كه فرزند صالح برجای بگذارد»[11] «ای سعد تو را به صدقهای كه موونه كم اما پاداشی بزرگ دارد راهنمایی میكنم: (به تشنگان) آب بنوشان»[12] «هر كس در بیابان چاه آبی حفر كند و یا حوضی بسازد ملائكه آسمان بر او درود میفرستند و برایش به ازای هر انسان، حیوان یا پرندهای كه از آن آب مینوشد ثواب هزار كار نیك مورد قبول واقع شده و ثواب آزاد كردن هزار بنده از فرزندان حضرت اسماعیل (ع) و قربانی كردن هزار شتر مینویسد و بر خدا لازم میشود كه او را در بهشت اسكان دهد»[13] «همانا خداوند متعال در روز قیامت میفرماید: ای فرزند آدم از تو آب طلب كردم و تو به من آب ننوشاندی. بنده به او میگوید: ای پروردگار چگونه به تو آب بنوشانم در حالی كه تو پرودگار جهانیان هستی. خداوند میفرماید: فلان بنده من از تو آب طلب كرد و تو او را سیراب نكردی آیا نمیدانستی كه اگر به او آب مینوشاندی، آن عملت را در نزد من پیدا میكردی» «هر كس به تشنهای آب دهد و او را سیراب سازد خداوند یكی از درهای بهشت را به سوی او میگشاید و به او گفته میشود از این در داخل شود و هر كس به گرسنهای غذا دهد و او را سیر كند و به تشنهای آب دهد و او را سیراب سازد تمام دربهای بهشت مقابل او باز شده و به او گفته میشود از هر دری كه میخواهی داخل شو»[14] روایت شده كه جبرئیل (ع) گفت: «ای محمد اگر ما روی زمین مشغول عبادت بودیم حتماً به 3 كار اهتمام میورزیدیم: 1- نوشاندن آب به مسلمانان 2- دستگیری از عیالواران و 3- پوشاندن گناهان و خطاهای دیگران»[15] «رسول اكرم (ص) خالی كردن آب از دلو خود به دلو برادر خود صدقه عنوان میكند»[16] امام علی (ع) زمانی كه در بخشی از سخنان خود صحبت میكند در مورد رحمت خداوند سیراب كردن شیعه توسط غیرشیعه در دنیا را بهانه شفاعت از جانب مومن شیعه در قیامت عنوان میكند[17] امام سجاد (ع) میفرمایند: «هر كه مومن گرسنهای را سیر گرداند خدایش از میوههای بهشتی بخوراند و هر كس مؤمن تشنهای را سیراب سازد خدایش از كوزه پرمهر آب بهشتی بنوشاند»[18] امام باقر (ع) میفرمایند: «هر كه به تشنهای آب برساند خدایش از كوزه پرمهر آب بهشتی سیراب كند»[19] «همانا نخستین چیزی كه در روز قیامت رسیدگی میشود صدقه آب دادن است»[20]
«خدای تعالی خنك كردن جگر تفتیده را دوست میدارد. هر كس به تشنهای خواه چهارپا و غیر آن آب برساند خدای تعالی در روزی كه جز سایه رحمت او سایهای نباشد او را در زیر سایه عرش خود پناه میدهد»[21] امام صادق (ع) میفرمایند: «هر كس در جایی كه آب موجود باشد به مردم آب بدهد گویی چنان است كه بندهای را آزاد ساخته است و هر كس در جایی كه آب یافت نشود به مردم آب برساند همانند كسی است كه انسانی را زنده كرده است و هركس انسانی را زنده كند چنان كسی است كه همه مردم را زنده كرده است»[22] امام صادق (ع) از رسول اكرم (ص) نقل فرمودند: «هر كه مؤمن تشنهای را در حالی كه قدرت بر آب داشته باشد آب بدهد خدای تعالی به عوض هر دم نوشیدن هفتاد هزار حسنه به او میبخشد اگر با نداشتن امكان قدرت بر تهیه آب سیرابش گرداند همچنان است كه 10 بنده از فرزندان اسماعیل را آزاد كرده است»[23]
----------------------------------------------------------------- [1]- فقیه : ج 3، ص 150 و وسائلالشیعه ج 25، ص 420 [2]- خصال، ج 1، ص 107 و بحارالانوار، ج 68، ص 185 [3]- بحار الانوار، ج76 ص 371 [4]- كنزالعمال ج 6 ص 578 [5]- كنزالعمال ج 6 ص 578 [6]- بحار ج 71 ص 369 [7]- جامعالاحادیث شیعه ج 8 [8]- جامعالاحادیث شیعه ج 8 [9]- بحار ج 71 [10]- بحار ج 71 [11]- مستدركالوسایل [12]- كنزالعمال [13]- مستدرك الوسایل [14]- كنزالعمال [15]- تنبهالخواص [16]- میزانالحكمه ج 7 ص 3040 [17]- بحار ج 8 ص 44 [18]- بحار ج 71 و وسایلالشیعه ج 25 [19]- بحار ج 93 و رسایل ج 25 [20]- بحار ج 93 [21]- محجهالبیضاء ج 2 و جامعالاحادیثالشیعه ج 8 [22]- بحار ج 93 و رسایل ج 25 [23]- سفینهالبحار ج 1 و رسایل ج 25
|