آب ، ماده شفابخش

بهترین چیزی كه می توان در تعریف آب نوشت این است كه «آب مایه حیات است». آب خالص از نظر شیمیائی از 33 جسم مختلف تشكیل شده است .در حقیقت آب برای انسان آن‌قدر لازم و مهم است كه اهمیت آن مثل وجود آن برای حیواناتی است كه در آب زندگی می‌كنند.

 میلیاردها سلول بدن ما در یك دنیای سيال زندگی می‌كنند كه به وسیله دستگاه‌های خودكار بطور معجزه‌آسایی خون و آب بدن ما را كنترل و تنظيم مي كنند.

 آب، نه تنها نقش اعطاي حیات را دارد بلكه برای بسیار از امراض، دارویی شفابخش است. دقیقاً مشخص نیست كه چه خاصیتی در آب هست كه تاثیری قطعی بر بیماران، حتی اشخاص سالم و تندرست دارد. اما دانشمندان به طور مكرر تصدیق كرده‌اند كه آب دارای یك قدرت شفابخش خیلی نیرومند می‌باشد.

 گذشته از نتایج خوبي كه آب به بیماران می بخشد دنیای آب همچنین دنیایی پر از نشاط و شادی است كه در دسترس همه می‌باشد و همه می‌توانند از آن بهره ببرند. قوای طبیعی كه در آب وجود دارد هنوز بطور كامل مورد مطالعه و تحقیق قرار نگرفته است. سیمون‌باروخ در سال 1893 اولین كتاب اصلی خود به نام «موارد استعمال آب در طب جدید» را درباره این موضوع منتشر كرد. وی در سال 1920 نیز كتاب كوچك دیگری در این باره بنام «ملخص معالجه با آب» انتشار داد. از مطالعه این كتاب به وضوح نتیجه گرفته می‌شود كه آب یك عنصر قوی و مهم در حیات و زندگی انسان است. به عقیده وی، خواص آب عبارتند از: مقوی، مسكن درد، نیروبخش، مدر، معرق، مهوع، مسهل، مفید برای نگهداری متابولیسم، ضد عفونی كننده، قاطع تب، خواب‌آور و دارای خاصیت بی‌حس كنندگی موضعی.

 روایاتی از پیامبر اكرم (ص) و ائمه معصوم (ع) درباره خاصیت شفابخش آبهای گرم و سرد و نیز آبهای گرم معدنی كه با حرارت و گرمی از چشمه‌ها بیرون می‌آید وجود دارد كه در بعضی بطور كلی عنوان شفابخش بودن آب را تذكر داده و در بعضی خاصیت دارویی آن را تعیین نموده‌اند. برخی از این روایات عبارتند از:

 امام علی (ع) فرمودند: «سه چیز چشم را نورانی می‌كند، نگاه به سوی سبزه و منظره زیبا و نظر به سوی آب جاری و دیدار چهره نیكوصورتان و چهره بشاش و شادمان و پاكیزه». روانشناسان جهان نیز بر این عقیده‌اند كه تماشای آب جاری، اثرات و واكنشهای شفابخشی بر روح باقی می‌گذارد به طوری كه كمتر دارو و درمانی تا آن درجه مؤثر واقع می‌شود.   

 امام علی(ع) فرمودند: «بر شخص تب‌دار آب سرد بریزید آب حرارت تب را خاموش می‌كند.»[1]

 از امام صادق (ع) روایت شده كه:

 « آب سرد برای معده خوب است.»[2]

 «اگر خنكی و رطوبت آب نبود آتش معده، او را می‌سوزانید.»[3]

 «آب جوش بر هر چیز نافع است و به هیچ چیز ضرر نمی‌رساند.»[4]

 «آب سرد حرارت را خاموش، صفرا را ساكن و غذا را در معده ذوب می‌كند و تب را می‌برد.»[5]

 امام رضا (ع) از پدران بزرگوارشان از حضرت سجاد (ع) نقل كردند: «دو چیز است كه به هر شكمی داخل شود آن را اصلاح می‌كند. آن دو انار و آب زلال می‌باشند»[6]

 «مردی به امیرالمؤمنین (ع) از درد شكم شكایت كرد. حضرت او را امر كرد: آب گرم بنوشید.»[7]

امام صادق (ع) از امام علی (ع) فرمودند: «بنوشید آب آسمان را كه بدن را طاهر و بیماریها را زایل می‌گرداند.»[8]

 پزشكان امروز پاهای تب‌دار را با آب سرد می‌شویند و بدینوسیله از شدت حرارت می‌كاهند و نیز در مواردی كه اسهال شیوع یافته باشد بهترین راه دچار نشدن به این بیماری مخصوصا در كودكان خردسال جوشاندن آب و سپس خوردن آن است. در دنیا هیچ چیز برای بیماران (همچنین برای اشخاص سالم و تندرست) بهتر از عادت دادن و لذت بردن بدن از آب نیست مخصوصا وقتی بدن، عمل مهیج و محرك نوازش آب و آفتابی را بخورد بپذیرد. به تجربه ثابت شده كه آب، اعصاب زیر پوست را تحریك می كند و از این طریق اعضاء داخلی بدن تقویت می‌یابد.

-----------------------------------------------------

 [1] - بحار ج 66 ص 453

 [2] - بحار ج 66 ص 241

 [3] - تحف‌العقول ص 370

 [4] - بحار ج 66 ص 451

 [5] - بحار ج62 ص 261

 [6] - بحار ج 66 ص 453

[7] - بحار ج 95 ص 109

 [8] - وسایل‌الشیعه ج 25 ص 266