مراسم سنتی و اسلامی ایرانیان در رابطه با آب

از تاریخ‌های دیرین، سنتهای مختلفی میان مردم در رابطه با آب رایج بوده است و پیران و سالخوردگان به آنها زیاد پای‌بند هستند و آنها را به عنوان یمن پذیرفته‌اند، مانند: پاشیدن آب روز عید نوروز؛ پاشیدن آب به دم در موقع ورود عروس؛ پاشیدن آب روی قبرها و پاشیدن آب پشت سر مسافر. در بخش پایانی این فصل برخی از این سنتها، كه در اسلام نیز پذیرفته شده است، آورده ‌شده است:

پاشیدن آب روز نوروز

 معلی‌بن‌خنیس از امام صادق (ع) چنین روایت می‌كند: «روز نیروز (نوروز) روزی است كه پیغمبر (ص) در غدیر خم به ولایت امیرمؤمنان (ع) بیعت گرفت و به ولایت او اقرار كردند ... پیغمبری از انبیاء بنی‌اسرائیل به اجساد هزاران نفر گذشت كه از ترس وبا یا طاعون فرار كرده بودند؛ و خداوند به او وحی نمود كه به خوابگاه‌ها و قبرهای آنان آب بپاش، آن پیغمبر در روز نوروز به آنها آب پاشید و همه زنده شدند؛ كه تعداد آنها سی هزار نفر بودند و مدتی هم زندگی كردند. پس، پاشیدن آب در روز نوروز سنت مقبول گردید و علت آن را نمی‌دانند مگر راسخون در علم، آن اولین روز سال فارسها است»[1]

 آب پاشی هنگام ورود عروس

پیامبر اكرم (ص) به امیرمؤمنان (ع) فرمود: «ای علی! هنگامی كه عروس وارد خانه‌ات شد كفشهایش را در بیاور و پاهایش را بشوی و آن آب را از دم در خانه‌ات تا دورتر بریز. اگر این كار را انجام دهی خدا هفتاد هزار رنگ فقر را از خانه‌ات بیرون می‌كند؛ هفتاد هزار رنگ از بركت به خانه‌ات داخل می‌شود و ...»[2]

آب پاشیدن بر روی قبر

 از امام صادق (ع)در مورد آب‌پاشی بر قبر سوال كردند. فرمودند:  «مادامی كه رطوبت در آن خاك است، عذاب از او برداشته می‌شود»[3]

 از امام صادق (ع) روایت است كه فرمود: «سنت در كیفیت آب پاشی به قبر بدین ترتیب است كه رو به قبله ایستاده از طرف سر به طرف پا بپاشند سپس تا آن طرف به دور قبر چرخیده و آخر آب را به وسط قبر بریزند»[4]

------------------------------------------------------------------

[1] - المهذب الاحمد بن فهد، ص 194 و بحارالانوار، ج 59، ص 119 و وسائل، ج 8، ص 173

[2] - علل الشرایع، ص 514 و امالی صدوق، ص 566 و بحارالانوار، ج103، ص 28

[3] - كافی، ج 3، ص 200

[4] - تهذیب، ج 1، ص 320 و وسائل، ج 3، ص 195